Wszelkie przetłumaczone nazwy mogą się różnić z oficjalnymi (jeżeli kiedyś wyjdzie polska wersja), dlatego jeżeli masz wątpliwości, co do niektórych nazw, wybierz język English w lewym menu (W innych językach).

Świat

Z ArcheAge Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj

Świat[edytuj | edytuj kod]

ArcheAge oferuje większy świat gry, niż World of Warcraft wraz ze wszystkimi dodatkami!
Obecnie mapa składa się z trzech kontynentów: Harihara, Nuia i Utraconego (Północny).
W grze istnieją 2 frakcje, które są w stanie wojny. Każda z nich posiada swoje ogromne królestwo, znajdujące się na osobnych wyspach.
Wyspa środkowa (Utracony Kontynent) jest poświęcona głównie pod PvP, w tym pod wojny gildii i nie może należeć do żadnej frakcji.

Oprócz tego mapa dzieli się na różne regiony. W grze istnieją 3 instancje, kilka oceanów oraz dwa inne tereny. Jednym z różnorodnych obszarów jest Wyspa Mirażu (Mirage Island), na której można zakupić domy, łodzie i meble. Świetne projektowanie map sprawia, że ciężko jest rozróżnić zmianę obszaru, ale na szczęście zawsze dowiesz się o zmianie regionu w inny sposób. Oznacza to, że bardzo łatwo możesz się zgubić, ale również znaleźć idealne miejsce pod budowę domku, zarówno na wschodnim, jak i zachodnim kontynencie.

Angielska mapa Archeage

Wiedza[edytuj | edytuj kod]

W dawnych czasach nasi przodkowie, żyli na kontynencie wysoce cywilizowanym, ale musieli uciekać na Wschód i Zachód, ale nie wiemy z jakiego powodu. W ArcheAge, zaczniesz grać upływie dwóch tysięcy lat, i będziesz musiał znaleźć przyczynę tej wielkiej katastrofy, jednocześnie gasząc swoją ciekawość, korzystając z gry i poznając świat. Na początku rozwoju, XLGames zaprosiło znanego koreańskiego pisarza Min Hee Jun, aby napisał fabułę. Tak więc możemy spodziewać się dość ciekawej linii misji ze specjalnymi historiami w otwartym świecie.

Przed upadkiem Utraconego Kontynentu[edytuj | edytuj kod]

Bogowie ArcheAge[edytuj | edytuj kod]

Ukryta Era[edytuj | edytuj kod]

Czasy kiedy Ludzie, Elfy, Ferre, Krasnoludy i Stworzeni do wojny (Warborn) żyli w harmonii.

Dwanaście bohaterów biorących udział w powieściach "Jodła i jastrząb" ("The Fir and the Hawk") i "Spadkobiercy" ("The Heirs") żyli w czasach, które miały miejsce 2000 lat temu w świecie ArcheAge. Byli oni starsi od ras Ipna i Nachasui. Ipna i Nachasui byli częścią szlachetnej cywilizacji i zostali uznane za wyższe rasy. Nachasui byli jednak źli, i jako tako zostali zapieczętowani przez Ipna. Pozostałości ostatniego króla Ipna znajdują się w Starożytnym lesie (Ancient Forest).

Ipna ścigali Nachasui przez prawie tysiąc lat, goniąc Nachasui do nowego świata.
Ipna przynieśli ze sobą swoją magię, a ich dziedzictwo silnie wpłynęło na społeczeństwo Elfów, zarówno duchowo, jak i kulturowo.

Inna starożytna rasa, zwana Nuon istniała w miejscu, które jest obecnie znane jako Kontynent Nuia, a ich pozostałości znajdują się w lesie Gweonnyd.

Pierwsza ekspedycja[edytuj | edytuj kod]

Dwanaście bohaterów zebrało się w Wielkiej Bibliotece Delphinad (Great Library of Delphinad), stolicy Kontynentu Kręgu (Circle Continent), gdzie została omówiona i utworzona pierwsza wyprawa z biblioteki na początek świata.

Pierwszy korpus ekspedycyjny[edytuj | edytuj kod]


Skutki pierwszej ekspedycji[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza ekspedycja spotkała Matkę bogów, Thiol, skutkiem czego zaczęli egzystować jako:

  • Kyprosa Daeior
Portierka snu świata. Przyswoiła się jako bogini kontaktów międzyludzkich, Ranshisha.
  • Gene Evernight
Przyswoił się jako bóg zniszczenia, Kyrios.
  • Aranzebia
Przyswoiła się jako bogini morza i zmian, Dahuta.
  • Tahyang Kahlzit
Przyswoił się jako bóg wiatru (nie przyjął żadnego imienia).
  • Eanna Nimush
Przyswoiła się jako bogini morza i zmian, Shatagon.
  • Ollo
Przyswoił się jako bóg żelaznych ścian, Shatagon.
  • Inoch
Przyswoił się jako bóg zapieczętowanych podwojów, Hajewa.


Różana Era[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Matki bogów, Thiol, świat powrócił do stanu normalności, a nowi bogowie spośród pierwszej wyprawy odziedziczyli władzę nad światem, przepojeni wielką mocą. To był początek ery nowych bogów i został nazwany Różaną Erą.

W tym okresie, Ipna wciąż byli żywi i mieli się dobrze, a Bóg Wiatru (Tahyang Kahlzit) zgromadził wszystkie Ferre, aby opuściły inne rasy i stworzyły wielkie imperium. Ipna kontynuowali wojnę z Nachasui na kilku kontynentach, pieczętując ich daleko w innym wymiarze, ale udało im się tylko przypieczętować ich króla w Starożytnym lesie (Ancient Forest). Po pokonaniu Nachasui, gatunki Ipna wymarły i ich cywilizacja przestała istnieć. Ścieżka życia Ipna i światopogląd miały ogromny wpływ na kulturę i duchowość Elfów.

Różana Era była czasem pokoju, który trwał do 500. roku, gdy poprzez konfrontację nowych bogów, pokój zakończył się.

Bóg zniszczenia, Kyrios (Gene Evernight) zabił boga wiatru (Tahyang Kahlzit), w konsekwencji czego ludność Ferre opuściła Utracony Kontynent (Lost Continent) i przez pewien czas prowadzili koczowniczy tryb życia, co ostatecznie zdecydowało o staniu się Wschodniego Kontynentu (Eastern Continent) ich własnością. W zasadzie, Wojna o Utracony Kontynent (Lost Continent) była wynikiem nieodłącznej niedoskonałości Gene, jako śmiertelnika z mocami bogów. On spowodował, że dusze Melisara, Tahyang i Aranzeb na zawsze pozostaną w otchłani.

Nie wiadomo, co skłoniło Gene Evernight do popełniania takich zbrodni.

Dodatkowo, bogini Dahuta (Aranzebia) zapieczętowała się w niezgłębionej wyspie z powodu miłości do swojego Ojca Chrzestnego, Aranzeba, co sprawiło, że morze stało się spokojne, ciche i niezmącone.

Bóg żelaznych ścian, Shatagon (Ollo) został zamknięty* z nieznanych przyczyn.

Inoch i Nui zabrali Gene Evernight z podziemi, oddzielając go od Kyriosa. Ten podział spowodował katastrofalny wybuch, który spowodował rozpadanie się Utraconego Kontynentu (Lost Continent). Bardzo niewielu przeżyło, a Ci, którym się to udało, przeszli przez portal stworzony przez Nui. To wyczerpało wszystkie siły Nui i poświęcona została zapieczętowana.

Lucius obiecał Nui, że zachowa jej powołanie i będzie wędrował przez świat głosząc słowo Nui.

Z powodu konfliktów między bohaterami, którzy nie byli jeszcze bogami, Utracony Kontynent (Lost Continent) upadł.

Po upadku Utraconego Kontynentu[edytuj | edytuj kod]

Historia Kontynentu Nuia[edytuj | edytuj kod]

Po upadku Utraconego Kontynentu, miała miejsce migracja na dużą skalę, ras ludzkich z Utraconego Kontynentu (Lost Continent) do nowego kontynentu. Po ofierze bogini Nui, ludzie, elfy i krasnoludy zamieszkiwały Biały Las (White Forest) na Kontynencie Nuia (Nuia Continent), podzielone na plemiona: ludzie na wschodzie, na północy elfy i krasnoludy na wschód od elfów.

Ludzi, którzy osiedlili się na półwyspie Salislead zaczęli nazywać siebie "Nuianie" ("Nuians"), na cześć bogini Nui, która poświęciła się dla ich dobra. Nuianie (Nuians) ciężko pracowali, aby stworzyć nową cywilizację na Kontynencie Nuia (Nuia Continent), ale spotkali się z ingerencją niespokojnych duchów, które się odwróciły od wielkiego czarodzieja Nuian, Salisleon.

Minęło prawie 100 lat, od kiedy ludność Nuian rozciągnęła się do Zatoki półksiężyca (Crescent Bay), doprowadzając do dwóch roszczeń o koronę pomiędzy rodziną Alleon, z siedzibą w Salislead, a rodziną Salrium. Jak Alleon i Salrium skrzyżowały miecze w Zatoce półksiężyca (Crescent Bay), tak powstał konflikt i region Równin Shipjabal (Shipjabal Plains) został pochłonięty w Wojnie Zaćmienia (Eclipse War). Rodzina królewska z Salrium poniosła porażkę w Wojnie Zaćmienia (Eclipse War) i uciekła na Kontynent Harihara (Harihara Continent), gdzie zaczęli siebie nazywać "Hariharanie" ("Hariharans").

Alleonie wygrali Wojnę Zaćmienia (Eclipse War), kiedy pokonali pozostałe siły Salrium po drugiej stronie morza. W następstwie, siły Alleon które pozostały w Zatoce półksiężyca (Crescent Bay), zostały podzielone pomiędzy Półwysep Salislead i miasto Izuna i stało się jasne do kogo należy korona. Z biegiem czasu, Izuna kwitła z poparciem rodzin Weirdwind, Noryette i Triste. Siły Tronu półksiężyca (Crescent Throne) połączyły się kiedy Elfy i Nuianie (Nuians) zawarli koalicję i rozpoczęli budowę stolicy Mariano.

Granice Unii zostały rozszerzone, kiedy rodzina Weirdwind przejęła Piekielne bagna (Swamps of Hell), rodzina Noryette przejęła Złote Równiny (Golden Plains), a rodzina Triste Długie piaskowe wybrzeże (Long Sands Coast). Tymczasem rodzina Inis, której członkowie byli wyspiarzami, a w czasie wojny byli prześladowani, rozszerzyli swoje ziemie na Wschód przez morze, a następnie je nazwali jako Inistel.

Ponieważ ich król zabił "Kyriosa" 2000 lat temu, Elfy niczym nie władały*, ale zaś nienawidziły "Kyriosa", w konsekwencji czego utrzymywały słabe stosunki z innymi rasami. (Historia Elfów)


Historia Kontynentu Wschodniego[edytuj | edytuj kod]

Po klęsce w wojnie, Salrium osiedlili się w Osterze (Ostera) i nadali kontynentowi nową nazwę - "Harihara". Chociaż rodzina utrzymywała koronę w starych krajach i w mieście Izuna, nie udało im się o to starać wśród ludzi Hariharan. Po wielokrotnych klęskach przy próbie rozszerzenia terenu na Wschód, cesarzowa Paltavi utworzyła wielkie królestwo w Hariharalaya. Kiedy Hariharanie (Hariharans) próbowali zbudować swoje królestwo, weszli w konflikt z rdzennych mieszkańcami - Ferre, ale Ferre byli znacznie silniejsi i szybsi. Hariharanie (Hariharans) zmienili swoją strategię i zaczęli osiedlać się na terenach, które były bardziej dzikie i nie zamieszkane przez Ferre.

Po pewnym czasie cały kontynent został zjednoczony jako Harihara pod kontrolą Królestwa Hariharalaya. Hariharalaya było w stanie pochłonąć Ferre, ponieważ ich liczba drastycznie spadła w ciągu wojny. To zasiało nasiona niezgody w królestwie i cztery królestwa zostały podzielone. Wewnątrz imperium, Ostera samotnie utrzymywało pragnienie niezależności, które szybko doprowadziło do Rewolucyjnej Wojny Ostera (Ostera's Revolutionary War). Rebelia nie powiodła się, ale niezależność została zdobyta, gdy cesarzowa Paltavi zmarła i Królestwo Hariharalaya upadło, zmuszając Ferre do odpłynięcia z Isbara, rozpraszając ich pomiędzy wschodnie, zachodnie, północne i południowe imperia.

Po upadku imperium, były jeszcze prowadzone działania wojenne, ale z czasem zanikły i Unia Hariharan zaistniała ponownie. Pośród tej koalicji, Zachód był najbardziej rozwinięty i bytował w starej stolicy cesarskiej. Południowe imperium było bogate, a stosunkowo niewielkie siły Północne i Wschodnie spotkały się z nimi w Mahadevi.

Wpływy Imperium Isbaran dostały się do władzy Nuian, którzy przybyli z wyspy Inis i założyli siedzibę w Inistel. Nie było sporów w Inistel, kiedy Nuianie rozszerzyli swoje wpływy.


Różnorodne historie[edytuj | edytuj kod]

Historia waluty[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą znaną walutą na Utraconym Kontynencie była Gwiazda Delphinad (Delphinad Star). Waluta jest używana tylko przez niektóre grupy kupców i magazynierów ras. Waluty są popularne na Wyspie Mirażu (Mirage Island), gdzie jej mieszkańcy uważają, iż pochodzą ze starożytnego Utraconego Kontynentu (Lost Continent).

Po upadku Utraconego Kontynentu (Lost Continent), pierwsi ludzcy osadnicy na Kontynencie Nuia, którzy nazywali siebie "Nuianie" ("Nuians"), ustanowili nową formę waluty. Jako, że czcili boginię Nui, stworzyli walutę "Łza Nui" (Nui Tear), która była w obiegu do wojny, gdy społeczności Hariharan i Nuian zostały podzielone.

Upadek Imperium Paltavi[edytuj | edytuj kod]

Imperium Paltavi było odpowiedzialne za zjednoczenie Królestwa Hariharalaya i za jego późniejsze zniknięcie. Pod koniec panowania Paltavi, odkryto, że czciła ona demony, a to ze względu na ich okrutne pragnienia o wywołaniu wojny. Uważa się również, że ruch niepodległościowy Osteran powstał w konsekwencji odkrycia jej kultu demonów.

Drugie pojawienie się Kyriosa[edytuj | edytuj kod]

Alternatywny wymiar jest światem poza znanym nam światem, nazywa się Kyrios; został tak nazwany z powodu uwięzienia tutaj boga Kyriosa. W zaświatach, bogini Nui utrzymuje Kyriosa, aby nie wrócił na świat, ale jej chwyt robi się coraz słabszy, a na dodatek czasami jest otwarta brama. Bogini Nui jest zapieczętowana razem z nim, bo jest jedyną osobą, która może utrzymać go w ryzach, ale nikt nie może przewidzieć, jakim silnym może się stać Kyrios. Obecnie czynione są starania przez Zakon Cienia i Szkołę Arkanis, aby wskrzesić Kyriosa, boga zniszczenia (Gene Evernight) i boga wiatru (Tahyang Kahlzit).

Słudzy Dahuty[edytuj | edytuj kod]

Jeśli bogini Dahuta się obudzi, zarówno bogini i Utracony Kontynent (Lost Continent) na zawsze zostaną wycięte*. Dlatego słudzy bogini Dahuty - Kraken i Lewiatan (Leviathan) - strzegą długość torów wodnych. Tor wodny między kontynentem wschodnim i zachodnim jest spokojny. Istnieją czciciele demonów, którzy próbują wskrzesić boginię Dahutę.

Pochodzenie nazw na Utraconym Kontynencie[edytuj | edytuj kod]

Drzwi do otchłani światów są zapieczętowane przez Inoch. Od momentu gdy bogini Nui zapieczętowała i oddzieliła ciało i duszę Kyriosa, jest znana jako Nuimari. Natomiast od kiedy zapieczętowano innych, zostało stworzone imię Salfimari pochodzące od bogini Salfiry.

Ważni ludzie, grupy, obiekty[edytuj | edytuj kod]

Ważni ludzie[edytuj | edytuj kod]

Ważne grupy[edytuj | edytuj kod]

  • Cień Jastrzębia (Shadow Hawk)
  • Boży bicz (God's Whip)
  • Krwawe ręce (Bloody Hands)
  • Sekta Dahutana (Dahutan Sect)

Ważne obiekty[edytuj | edytuj kod]

  • Biały kamień w ciemnościach
  • Ostatni duch
  • Pierścień bogini Nui
  • Zapieczętowany hełm Kyriosa